Bu görüşme son vedalarıydı ama kimse bilmiyordu bir daha birbirlerini göremeyeceklerini. Müzeyyen ve Arif bir daha görmeyecekti birbirlerini. Lakin bunlardan habersiz bir şekilde son kez sarıldılar. Birbirlerinin kokularını son kez içlerine çektiler. Son kez söz verdiler birbirlerine,asla tutulmayacak bir söz. Arif veda etmeye hazırlanırken Müzeyyen : ”Ben vedaları sevmem sevgilim. Veda etmeyi de bilmem zaten.”“Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku..” yazısının devamını oku